Tuesday, February 23, 2010

கவிஞர் நேசமித்ரனுடன் ஒரு நாள்


ஒரு படைப்பாளிக்கு நேரக்கூடிய அதிகபட்ச எரிச்சலான,தர்மசங்கடமான ,ஆயாசமான ,கொடுமையான ,வருத்தமான இன்னும் என்னென்ன ஆனவெல்லாம் உண்டோ அதெல்லாம் உடைய நிகழ்வு எது என்றால் ,தன் படைப்புகளுக்குத் தானே விளக்கம் கொடுத்துக் கொண்டிருப்பதுதான் (என்று நான் நினைக்கிறேன்).ஆனால் நேசனிடம் துளியும் மேலே சொல்லப்பட்ட எந்த 'ஆன ' உணர்ச்சிகளும் இன்றி மகிழ்ச்சியுடன் தன் படைப்புகளைப் பற்றிப் பேசினார். சமகால தமிழ்க் கவிதைகள் என்று பேசும்போது ,அதில் காணப்படும் உத்திகளைப் பின்பற்றாது தனக்கென்று ஒரு பாணியைக் கைக்கொண்டிருப்பவர் நேசமித்திரன் .

சுவாரஸ்யமான கலந்துரையாடல் கணங்கள்
கா.பா:என்னைப் பாத்தா பரிதாபமா இல்லையா ஸ்ரீ உனக்கு!!!!

இவர் கவிதைகளைப் படிக்க வேண்டும் என்றால் அறிவியல், வரலாறு,தொல்லியல்,பூகோளம் என சகலத்தையும் கரைத்துக் குடித்திருக்க வேண்டும் போலிருக்கிறதே என்று நான் நினைத்ததுண்டு.நேரிலும் அதே கேள்வியைக் கேட்கத் தவறவில்லை.பாடு பொருள் மாறிக் கொண்டிருப்பதைப் போல , படிமங்களும், உதாரணங்களும்,உவமான உவமேயங்களும் மாறவேண்டும் என்கிறார்.மறுக்க முடியவில்லை!!புதிய உத்திகளும், உதாரணங்களும் வாசகனை யோசிக்க வைப்பதற்காகவே.கவிதை என்பது வாசகனை வார்த்தைகளை விட்டு வெளியில் எறியக் கூடியதாக இருக்க வேண்டும்.அதாவது புதிய விஷயங்களைக் கற்றுக்கொள்ளத் தூண்டுவதாக இருக்க வேண்டும் என்பதில் திண்ணமாக இருக்கிறார்.புதிய சொற்கள் புனைவதிலும் ,புதிய உதாரணங்களைப் படைப்பதிலும் அவருக்கிருந்த ஆர்வம் என்னைப் பொறுத்த வரையில் பிரமிக்கத் தக்கது.

இவ்வளவு பொறுமை நமக்கு கிடையாதுங்க
மொக்கைக் கேள்விகளுக்கும் பொறுப்பான பதில்கள்
இல்லையில்லை ,வெறும் குளிர்பானம்தான்


முதல் முறையாகச் சந்திக்கிறோம் என்றே தோன்றவில்லை.நெடுநாள் பழகினதைப் போன்ற அணுக்கம்,தோளில் கைபோடச் சொல்லியது .அவரும் மறுக்கவில்லை.மேலும் பேசிய விஷயங்கள் பற்றிய விபரமான இடுகையை அண்ணன் கார்த்திகேயப் பாண்டியன் அவர்களும், அழகான புகைப்படங்களுடன் தருமி அய்யாவும் இட்டுள்ளனர்.






Thursday, February 4, 2010

மெல்லினம் புணர்தல்

மாமாவின் கவிதைகளைப் பற்றிய அறிமுகத்திற்கு இங்கே க்ளிக்கவும்.



மெய்
யுணர் மெல்லப் பேசு
மெய் தடவி மென்று தின்
மெதுவாய்ப் புணர் மெல்லக் கொல்
மெழுகாய் உருகு மெல்ல முனகு
மெது மெதுவாய்ச் செத்துப் போ

இடையது இல்பொருள்
மெல்லின வல்லினம்
கலத்தலே புணர்ச்சி.
ஆதி நீடலும் அடி அகரம்
இளகுவதும் முன் நின்ற
மெய் புரிதலுமே புணர்ச்சி விதி

உடம்படு மெய்ப் புணர்ச்சிக்கு
உடம்பது புணர்ச்சிக்கு
உடலோடு உயிர் மட்டுமல்ல
உடலோடு உடல் ஒன்றுவதும்
இயல்பே.